Het geheime wapen in het hondenweer

Na de 0-2 tegen Roomburg stond wedstrijd twee op het programma: Goirle-uit. Een klein half uurtje rijden, zo was ons verteld. Ideaal voor de meegereisde supporters. Het enige detail dat vooraf wat minder goed verkocht was: het regende alsof heel Brabant tegelijkertijd zijn sproeiers had aangezet. In het hondenweer mochten wij in het wit aantreden tegen de mannen in het zwart. Maar geen zorgen. Goirle wist één ding nog niet. Breda had een geheim wapen meegenomen. Een spits. En terwijl Goirle daar nog achter moest komen, begonnen wij eigenlijk verrassend goed. Binnen een paar minuten waren er al twee gevaarlijke Bredase aanvallen geweest. Het vizier stond nog niet helemaal scherp, maar de intenties waren duidelijk. Goirle had daar minder kansen voor nodig. Hun eerste serieuze aanval betekende meteen de 1-0. Efficiënt. Vervelend. Vooral vervelend. Gelukkig kreeg Ralph even later een strafbal mee. Het moment waar heel Breda op had gewacht: het geheime wapen mocht achter de bal gaan staan. 1-1. Missie geslaagd. Geheim alleen wel meteen verklapt. Het eerste kwart bleef daarna behoorlijk open. Kansen over en weer, Mees die alweer een paar ballen stond tegen te houden en zelfs het zonnetje kwam voorzichtig door. Een meteorologisch wonder waar we volgens de liveverslaggever vooral gebruik van moesten maken. In het tweede kwart bleef Breda kansen creëren. Mau haalde een corner, Goirle hield hem eruit en aan de andere kant hield Mees ons een aantal keer op de been. Toch viel vlak voor rust de 2-1 na een knappe tip-in. Tijd voor thee. Na een warm drankje en wat tactische woorden van hoofdcoach Vinnie kwamen de mannen uitstekend uit de kleedkamer. Het derde kwart was volledig voor Breda. Max kreeg niet één, maar twee enorme mogelijkheden. Lo haalde een corner. Maurice kreeg een grote kans. Maarten verscheen gevaarlijk voor de goal. Lo schoot net naast. Nog een enorme kans. En nog eentje. Kortom: de 2-2 hing in de lucht. Hij viel alleen niet. Ons vizier bleek nog altijd afgesteld te staan op ongeveer 'in de buurt van het doel'. Alsof dat nog niet genoeg frustratie opleverde, begon ook de kaartenadministratie aardig op gang te komen. Teije mocht vijf minuten zitten, Goirle volgde niet veel later en uiteindelijk zouden er volgens de nabeschouwing vier gele kaarten vallen. Een verhitte middag dus. Inclusief een kamikazesliding op Jerôme en Ralph die later door de Goirlese doelman met de grond gelijk werd gemaakt. Gezellig middagje Brabant onder elkaar. Aan het begin van het laatste kwart kreeg Goirle een corner en viel de 3-1. Dat voelde behoorlijk onterecht gezien het spelbeeld, maar Lo had daar geen boodschap aan. Twee corners later maakte hij de 3-2 en ineens was alles weer mogelijk. Breda bleef aandringen en kreeg opnieuw een corner voor de gelijkmaker. Niet erin. En zoals dat dan gaat als je zelf alles op alles zet, valt hij aan de andere kant wel. 4-2. Einde wedstrijd. Een uitslag die eigenlijk nauwelijks vertelde wat er op het veld gebeurd was. Breda creëerde kansen genoeg en was volgens de statistieken zelfs de bovenliggende partij. Er bleek alleen opnieuw één statistiek te bestaan die iets zwaarder meetelt dan alle andere: Goirle: 4. Breda: 2. Twee wedstrijden gespeeld, nul punten. Maar het goede nieuws: vier dagen later mochten we alweer. Gold Cup thuis tegen Ede. Misschien dat het vizier daar wél op scherp zou staan.