De eerste drie punten en een verloren jantje naar Groningen

Na de doordeweekse bekerwinst op Ede was het zondag tijd om ook in de competitie eindelijk eens punten te gaan verzamelen. Tegenstander: Groningen. Ja, Groningen. De mannen uit het noorden hadden een kleine drie uur in de auto gezeten om naar Breda te komen. Genoeg tijd dus om de benen rust te geven, de tactiek door te spreken en zich mentaal volledig voor te bereiden. Zonde van de moeite. Uw verslaggever van dienst was Michiel, die dankzij een geblesseerde enkel zelf weinig aan het hockeygedeelte kon toevoegen en daarom besloot zijn waarde op een andere manier te bewijzen: ongefilterd commentaar leveren via WhatsApp. Dat begon al voor de wedstrijd met onze jarige Jellie Belly. Jel had die ochtend eigenlijk training moeten geven bij de Academy, maar had vriendelijk gevraagd of hij op zijn verjaardag iets langer in bed mocht blijven liggen. Aangezien slapen één van zijn grootste talenten is, konden we dat moeilijk weigeren. Om 14:48 begon vervolgens ook zijn daadwerkelijke verjaardagstaak: Groningen van scoren afhouden. Zoals inmiddels traditie is, had Breda de eerste vijf minuten nodig om te beseffen dat de wedstrijd echt begonnen was. Gelukkig kwamen we die zonder schade door. Daarna ging het snel. Floppie onderschepte een bal, Dane ging op avontuur en produceerde een geweldige actie, waarna Joppe op de tweede paal precies deed wat hem al maanden verteld wordt: gewoon daar gaan staan. 1-0. Blijkbaar werkt coaching soms dus wel. Breda speelde sterk. Mees pakte aan de andere kant een goede bal, Joppe kreeg nog een grote kans en Jel verdedigde alsof hij zijn verjaardagscadeau al vóór de wedstrijd wilde ophalen. Met 1-0 gingen we rusten. Na de sproeiers begon Groningen in Q3 steeds harder aan te dringen. Mees moest een paar keer serieus optreden en Jel kreeg ondertussen alsnog een cadeautje: twee minuten op het strafbankje. Groen. Ook de verslaggever begon zich inmiddels met randzaken bezig te houden. Zo werd uitgebreid stilgestaan bij de scheidsrechter in het roze en diens vermeende band met oud-topsporter Timo. Voor verdere details verwijzen we graag rechtstreeks naar Timo zelf. Sommige verhalen hoeven niet in het officiële archief. Groningen kreeg meerdere corners, maar Breda hield stand. Aan het eind van Q3 was de situatie eigenlijk vrij simpel: 1-0 voor. En overleven. In het vierde kwart kreeg Breda weer wat lucht. Lo en Floppie kregen grote kansen en na een enorme scoop van Teije richting Joppe verdiende Breda een strafcorner. Die ging erin. Even was onduidelijk wie hem precies had aangeraakt, maar de administratie kwam later met het verlossende antwoord: Maarten zijn eerste goal voor Heren 1. Met enige hulp van Groningen, maar daar vragen we over tien jaar niet meer naar. 2-0. Daarna ging de wedstrijd volledig los. Dane speelde misschien wel zijn beste pot tot dan toe, Lo bleef met zijn backhand richting alles behalve het net schieten en Groningen besloot nog één keer vol aan te zetten. Corner. Nog een corner. En uiteindelijk zelfs een strafbal. Maar Mees had vier dagen eerder tegen Ede blijkbaar ontdekt dat strafballen stoppen eigenlijk best leuk is en pakte er gewoon weer één. Nog twee minuten. 2-0. Wedstrijd gespeeld, zou je denken. Joppe dacht daar anders over. Na een actie van Floppie kwam de bal via de paal voor zijn stick en frommelde hij ook nog de 3-0 binnen. Zijn tweede van de middag. Bijna een hattrick, en daarmee nét geen reden om een krat pils af te tikken. Na het laatste fluitsignaal was het eindelijk zover: de eerste drie competitiepunten van het seizoen waren binnen. Mees hield de nul, Jellie kreeg winst voor zijn verjaardag en Joppe bleef vrolijk doorproduceren. Voor Groningen restte nog maar één ding. Drie uur terug naar het noorden. Met een verloren jantje in de tas. Of zoals hun Duitse nummer acht het volgens onze verslaggever vermoedelijk samenvatte: Es war ein Untergang. Scheisse. Breda H1 - Groningen H1: 3-0. De eerste drie punten. Eindelijk.