We zijn weer terug waar we horen

Na twee jaar eerste klasse was het eindelijk zover: Breda H1 mocht weer aantreden in de Overgangsklasse. En alsof de hockeygoden het zo hadden gepland, kwam direct een oude bekende naar het Mastbos: Roomburg. Voor de mensen met een iets beter geheugen dan gemiddeld: in 2022 stonden we ook tegenover de mannen uit Leiden, toen in de play-offs om lijfsbehoud. Na drie wedstrijden en de nodige hartproblemen schoot Lo ons destijds via een beslissende shoot-out naar handhaving. Vier jaar later stond hij er weer. Iets ouder, waarschijnlijk iets stijver, maar verder weinig veranderd. Met een goedgevulde lijn, een Spaanse TD in het vooruitzicht en zestien mannen die na een lange voorbereiding eindelijk voor het echie mochten, werd om 14:45 afgeslagen. De wedstrijd begon voorzichtig. Misschien iets té voorzichtig. In het eerste kwart gebeurde aanvallend niet heel veel, maar gelukkig zorgden Floppie en Jelmer ervoor dat er toch wat kleur in de wedstrijd kwam. Flop pakte groen, Jelmer geel. Ook dat hoort blijkbaar bij promoveren. Lo haalde de eerste strafcorner van het seizoen, alleen bleek onze ingestudeerde variant nog ergens in de voorbereiding achtergebleven te zijn. De uitvoering ging de mist in en na vijftien minuten stond het nog altijd 0-0. In het tweede kwart kwam Breda beter in de wedstrijd. Bou liet met een heerlijke actie zien dat hij ook op dit niveau gewoon langs mensen kan lopen, Ralph vuurde een goede bal op goal en ergens tussendoor dachten we zelfs de 1-0 te maken. Helaas vond de arbitrage daar iets van en ging het feestje niet door. Aan de andere kant stond Mees inmiddels ook lekker warm te keepen. Een paar goede reddingen later gingen we rusten met 0-0 en, belangrijker nog, met de constatering dat Breda de betere ploeg was. Dat laatste is alleen helaas geen officiële statistiek waar punten voor worden uitgedeeld. Na rust gingen we vrolijk verder. Een corner werd rakelings naast gepusht en Breda leek steeds dichter bij de openingstreffer te komen. Precies op dat moment besloot Roomburg te demonstreren hoe efficiënt hockey ook kan zijn: kans, goal, 0-1. Tegen de verhouding in, maar hij telde helaas gewoon. Daarna moest Mees meerdere keren aan de bak en haalde Maarten nog een bal van de lijn. Het derde kwart werd daarmee een stuk minder comfortabel dan de eerste helft, maar met één goal verschil bleef alles mogelijk. Het laatste kwart werd dan ook één lange jacht op de gelijkmaker. Corner Breda. Niks. Nog een corner. Weer niks. Dane haalde er nog eentje. Ook net naast. Genoeg mogelijkheden dus, alleen het essentiële onderdeel van hockey, de bal daadwerkelijk over de doellijn krijgen, bleek deze middag nog wat lastig. Met nog een paar minuten te spelen ging de keeper eruit. Alles of niets. Het werd niets. Vrijwel direct profiteerde Roomburg van het lege doel en viel de 0-2. Daarmee was de eerste wedstrijd terug in de Overgangsklasse beslist. Een nederlaag dus, maar wel eentje met perspectief. We waren grote delen van de wedstrijd de betere ploeg, creëerden genoeg kansen en lieten zien dat we op dit niveau absoluut mee kunnen. Alleen nog even leren dat je daar blijkbaar ook goals voor moet maken. 0 punten. Wel vertrouwen. Op naar Goirle.