Eerst snijden, daarna zelf huilen

Na twee overwinningen op rij, Ede in de Gold Cup en Groningen in de competitie, reisde Breda H1 met een behoorlijk goed gevoel af richting Nijmegen. Tegenstander: Union H1. Of, zoals ze in de groepsapp inmiddels beter bekendstaan: de uien. Een tegenstander die we in de voorbereiding al waren tegengekomen. Destijds hadden we uiteraard doelbewust niet het achterste van onze tong laten zien. Tactisch meesterplan. Alles om ze deze zondag volledig te verrassen. Uw verslaggever was opnieuw Michiel. Nog altijd geblesseerd. Voor hem vervelend. Voor de vrienden van Breda H1 inmiddels vooral een garantie op 70 minuten ongefilterde verslaggeving. Om 14:46 werd begonnen en Breda zat er direct goed in. Hoge druk leverde al snel een mogelijkheid voor Dane op en de controle lag in de openingsfase vooral bij de mannen in het blauw. Union kreeg ondertussen wel wat corners. Of beter gezegd: een abonnement. De eerste werd gehaald door een speler die in de liveblog vooral werd geïdentificeerd als de voetballer met het sikje. Meer scoutinginformatie bleek niet nodig. Gelukkig stond Mees weer op goal. Corner één eruit. Corner twee eruit. En ook de volgende mogelijkheden van Union werden door onze doelman onschadelijk gemaakt. Na Q1 stond het nog 0-0, maar Breda kwam aanvallend nog niet helemaal lekker door de Nijmeegse muur heen. Daarom kwam vanuit de verslaggever een alternatief tactisch plan. Hoe versla je uien? Niet te ingewikkeld maken. Gewoon snijden. Enige nadeel: van uien moet je soms huilen. Precies op dat moment besloot Union de grap iets te letterlijk te nemen en de 1-0 binnen te leggen. Maar gelukkig hebben we sinds kort iemand in het team die daar kennelijk weinig last meer van heeft. Maarten. Een week eerder had hij tegen Groningen na vijf seizoenen eindelijk zijn eerste goal voor Breda H1 gemaakt. Jarenlang stond de ketchupfles dicht. Geen druppel. Je kon schudden wat je wilde. En ineens... PATS. Tegen Union kreeg hij de bal en maakte hij gewoon een heerlijk doelpunt. 1-1. Tweede goal in twee wedstrijden. Van vijf seizoenen wachten naar twee weken achter elkaar scoren. Dan begint inmiddels toch de vraag te ontstaan: Is de ketchupfles eindelijk open? Union probeerde ondertussen via hun kleine strafcornerabonnement weer op voorsprong te komen, maar liep opnieuw tegen Mees aan. En toen kwam misschien wel de lekkerste aanval van de middag. Teije besloot vanaf achterin een heerlijke scoop richting de voorhoede te sturen. Een Union-verdediger had enige moeite met het fenomeen ‘stuiterende hockeybal’, waardoor de bal bij Joppe terechtkwam. Joppe legde hem door. Dane kwam eraan. En die maakte hem heel behoorlijk af. 1-2 Breda. Een behoorlijk lekkere goal. En dus gingen we, ondanks dat Union in het tweede kwart behoorlijk wat druk had gezet, met een voorsprong de rust in. Prima uitgangspositie. Even thee. Even ademhalen. En terwijl het water uit de volgens de verslaggever toch al vrij lage Rijn over het veld werd gespoten, maakten beide teams zich klaar voor de tweede helft. Die begon helaas iets minder prettig. Nog geen twee minuten na de hervatting stond het 2-2. De spits van Union mocht de bal uiteindelijk in een leeg doel schuiven en daarmee was de comfortabele ruststand alweer verdwenen. Een paar minuten later kreeg Union opnieuw een corner. Eerste poging gered. Rebound. 3-2. Binnen acht minuten was de wedstrijd volledig omgedraaid. Breda probeerde zich daarna terug te knokken, maar Union had het momentum te pakken. Mees hield met opnieuw een goede redding de marge op één en dus gingen we het laatste kwart in met nog alle kans op een resultaat. Het advies van Niek voor Q4 was dan ook tactisch glashelder: ALLES GEVEN! Daar valt weinig tegenin te brengen. Breda zette aan. Er kwam een prima mogelijkheid, al vond de scheidsrechter dat blijkbaar een uitstekend moment om af te fluiten. Daarna volgde eindelijk ook weer een strafcorner voor Breda. Geen goal. De druk bleef erop. Breda probeerde de aansluiting naar voren te vinden, maar waar het in de eerste helft regelmatig goed liep, ontbrak in de slotfase nét de connectie om echt door te drukken. En dan gebeurt meestal precies wat je niet wilt. Union kwam eruit. 4-2. Wedstrijd klaar. Na twee overwinningen op rij dus weer een middag zonder punten. Niet omdat Breda compleet werd weggespeeld. Integendeel. Vooral in de eerste helft werd er goed gespeeld en stonden we zelfs met 1-2 voor. Maar in Q3 verloren we te veel duels, verdween de grip op de wedstrijd en draaide Union het binnen een paar minuten volledig om. Eindstand: Union 4 - Breda 2. Geen punten mee terug naar Breda. Eerst probeerden we de uien te snijden. Uiteindelijk waren wij degene die met tranen terug naar huis gingen. Dane kan hem blijkbaar behoorlijk lekker binnenschieten. En ergens tussendoor staat Maarten ineens op twee goals in twee wedstrijden. Die ketchupfles houden we voorlopig in de gaten.